‘Als zij-instromer moet je goed kunnen zwemmen’

15 juli 2020

Elke dag hoor je er wel wat over: het lerarentekort in het onderwijs. Zou jij als zij-instromer de overstap durven te maken? Tom van Duijn, voorheen systeemarchitect in het bedrijfsleven, deed het en heeft als docent IT bij Techniek College Rotterdam nu een baan die hem eindelijk weer energie geeft in plaats van opeist.

Na bijna een half leven lang in de IT te hebben gewerkt, waarvan de laatste jaren als systeemarchitect bij de Nederlandse Financieringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden, begon Tom van Duijn zijn baantje een beetje beu te worden. Hij haalde er weinig voldoening meer uit. Van Duijn diende zijn ontslag in en vertrok. Een idee over wat daarna zou komen, had hij nog niet.

Totdat hij enige tijd later tegen een bord in de stad aanliep: word jij mijn juf of meester? De vraag triggerde zijn gedachten over een mogelijke ommezwaai naar het onderwijs. ‘Het overdragen van kennis, bijvoorbeeld wanneer ik collega’s een nieuw systeem moest uitleggen, was uiteindelijk het enige wat mij nog energie gaf in mijn eerdere baan.’

Hoe langer hij erover dacht, hoe leuker het hem leek. Toen ook vrienden en familie aangaven dat helemaal geen gekke stap te vinden, begon het serieuze plannen maken.

In eerste instantie sprak het basisonderwijs hem wel aan. ‘Als scoutleider had ik bovendien al wat ervaring met deze leeftijdsgroep. Probleem was alleen wel dat hij uitstroomde zonder hbo-diploma, en daardoor eerst de Pabo zou moeten volgen. Een flinke investering, zowel in tijd als geld.’

Nog twijfelend of hij deze route alsnog zou kiezen, stuitte hij op een vacature van Techniek College Rotterdam: docent elektronica gezocht. Nota bene hetzelfde vakgebied waarin hij zelf ooit afstudeerde op de oude mts.

Een ander pluspunt was dat hij voor deze functie niet eerst zélf vier jaar in de schoolbanken hoefde plaats te nemen. ‘Ik zou direct (onder begeleiding) kunnen gaan lesgeven. En dit kunnen combineren met het behalen van mijn lesbevoegdheid. Die belofte trok mij uiteindelijk over de streep.’

Van Duijn solliciteerde en nog geen uur later had hij een recruiter aan de lijn die hem, na het aanhoren van zijn verhaal en drijfveren, wees op een andere vacature als docent IT. Een baan die hem, gezien zijn kennis en ervaring, nog beter paste.

Van Duijn besloot de sprong in het diepe te wagen en beleefde niet veel later zijn eerste uurtjes voor de klas. ‘Dat was best spannend. Niet zozeer vanwege de te doceren lesstof, die ken ik van binnen en buiten. Maar hoe je al die kennis overdraagt aan een vaak alle kanten opspringend tienerbrein was volledig nieuw voor mij.’

Soms was het moeilijk orde houden. Maar zijn enthousiasme en ‘echtheid’ helpen daarbij enorm.

‘Toen een leerling mij een keer hielp de klas weer terug in het gareel te krijgen door hard boys, boys, boys te roepen, sprak ik uit dat trucje voortaan ook zelf toe te passen. Daarna had ik ze. Wanneer leerlingen nu nog wel eens uit de bocht dreigen te vliegen, is dezelfde sussende bezwering genoeg om de aandacht snel weer terug te krijgen.’

Al met al mag Van Duijn zich nu een jaar docent noemen. En zijn enthousiasme om les te geven, is sindsdien alleen maar groter geworden. Al maakte de coronacrisis het niet gemakkelijker om te groeien in zijn nieuwe rol.

‘Sowieso moet je als zij-instromer al flink zwemmen’, zegt hij. ‘Maar met de introductie van het afstandsleren werd er ineens een nog groter beroep gedaan op je vindingrijkheid en creativiteit.’

Aan hulp en advies van directie en collega’s ontbrak het gelukkig niet. Al moet je daar soms wel actief om vragen, merkte hij.

‘Waar je in het bedrijfsleven vaak in teams werkt, en alles uitentreuren besproken wordt, heb je in het onderwijs meer eilandjes. Iedereen is druk en soort van koning in eigen klas, terwijl ik graag vaker had meegekeken hoe andere leerkrachten het doen.’

Daarentegen, blijkbaar heeft Van Duijn een natuurlijke aanleg voor het onderwijs. De feedback die hij naar aanleiding van lesbezoeken ontving, waren steevast lovend. ‘Men vond het mooi om te zien hoe ik dankzij mijn enthousiasme en vakkennis de hele klas meekrijg.’

Een en ander heeft er in ieder geval toe geleid dat Van Duijn een nieuw jaarcontract heeft gekregen. En, nog mooier, dan start hij ook de deeltijdopleiding Pedagogisch Didactisch Getuigschrift, om zijn lesbevoegdheid te halen. De Q1000-test om daarvoor in aanmerking te komen, slaagde hij met vlag en wimpel.

Goed nieuws voor de toekomst dus. Want dat de switch naar het onderwijs een goede keuze is gebleken, daarvan is Van Duijn nu nog meer overtuigd dan voorheen. ‘Het lesgeven geeft energie, waar mijn vorige baan alleen maar energie kostte.’

Ook mooi: de hechte band die hij in korte tijd met leerlingen heeft opgebouwd en de complimenten die leerkrachten onderling voor elkaars werk uitspreken.

Van Duijn: ‘Ik voel me weer gezien en gehoord en onderdeel uitmaken van een groter geheel. Ook daar ontbrak het in het bedrijfsleven nog wel eens aan.’

Ook aan de slag als zij-instromer in het mbo? Bekijk de mogelijkheden bij onderwijs010

 

Meer artikelen